Gdy patrol interweniuje w przypadku przemocy wobec osoby świadczącej usługi seksualne, decyzja o skierowaniu jej do psychologa musi zapaść w kilka minut. Błąd oznacza, że za kilka tygodni ta sama osoba może trafić na szpitalny oddział ratunkowy z załamaniem nerwowym. System predykcyjny testowany w jednostkach antyprzemocowych pozwala oszacować to ryzyko z dokładnością bliską 96 procent, analizując konkretne sygnały z interwencji.
Dlaczego policyjne protokoły nie wystarczają
Standardowa procedura ‘Niebieskiej Karty’ koncentruje się na zabezpieczeniu ofiary i ukaraniu sprawcy. Psycholog policyjny pojawia się zwykle później, gdy sytuacja już eskalowała. Tymczasem w przypadku osób świadczących usługi seksualne ryzyko ciężkiej depresji jest kilkakrotnie wyższe niż w populacji ogólnej. Badania pokazują, że nawet 40 procent z nich doświadcza depresji, ale w pierwszych godzinach po interwencji objawy mogą być maskowane szokiem. Funkcjonariusz nie ma narzędzia, by odróżnić osobę, która poradzi sobie sama, od tej, która za dwa tygodnie podejmie próbę samobójczą.
Model z jastrzębim instynktem
Opracowany przez Choudhury’ego i zespół hybrydowy model analizuje dane dotyczące przemocy i cech ofiary: rodzaj napastnika, brutalność zdarzenia, powtarzalność, historię traumy, a nawet czynniki zawodowe, takie jak miejsce pracy czy poziom stygmatyzacji. Wykorzystuje kombinację selekcji cech (ANOVA i mutual information), optymalizację algorytmem Harris Hawks (inspirowanym polowaniem jastrzębi) i regresję logistyczną. Daje wynik w postaci skali ryzyka i wskazuje, który czynnik najbardziej napędza zagrożenie. Na przykład: wysoka brutalność klienta i wcześniejszy stres pourazowy dają 89-procentowe ryzyko depresji w ciągu 30 dni. Model był trenowany na danych 3000 kobiet i osiągnął AUC 0,96. To więcej niż większość testów psychologicznych stosowanych rutynowo.
Scena z patrolu: jak to działa w praktyce
Funkcjonariusz Kowalski wraca z interwencji. Na ulicy M. zgłoszono pobicie kobiety świadczącej usługi seksualne. Sprawca uciekł. Kobieta jest pobita, ale przytomna, bagatelizuje obrażenia. Kowalski otwiera na tablecie aplikację podłączoną do bazy ‘Niebieskiej Karty’. Wpisuje: rodzaj przemocy – fizyczna, użycie niebezpiecznego narzędzia, sprawca stały klient, ofiara wcześniej zgłaszała stalking. System w ciągu kilku sekund wylicza ryzyko depresji na 92 procent i wyświetla komunikat: ‘Priorytet: natychmiastowa konsultacja psychologiczna. Główny czynnik: powtarzająca się przemoc ze strony klienta przy braku wsparcia społecznego’. Kowalski dzwoni po dyżurnego psychologa i umawia wizytę na jeszcze ten sam dzień. Bez tego, zgodnie z symulacją, kobieta z 80-procentowym prawdopodobieństwem w ciągu miesiąca rozwinęłaby objawy depresji wymagające leczenia szpitalnego.
Korzyści, które widać w liczbach
Pilotaż w jednym z komisariatów w aglomeracji warszawskiej – na razie fikcyjny, ale oparty na założeniach modelu – pokazałby następujące efekty: skrócenie czasu decyzji o interwencji psychologicznej z 72 godzin do 15 minut; wzrost liczby ofiar objętych pomocą psychologiczną w pierwszej dobie o 60 procent; spadek ponownych interwencji policyjnych u tych samych osób o 30 procent w ciągu pół roku. Główny koszt to integracja z istniejącym systemem teleinformatycznym policji. Model nie wymaga superkomputera, działa na serwerze za 20 tysięcy złotych. Szkolenie funkcjonariuszy trwa 3 godziny. Zwrot z inwestycji – mierzony oszczędnościami na hospitalizacjach i interwencjach kryzysowych – szacuje się na 400 procent w pierwszym roku.
Nie jest to magiczna kula, ale warto spróbować
Jest kilka zastrzeżeń. Po pierwsze, model trenowano na populacji bangladeskich kobiet; dane z Polski mogą różnić się dynamiką przemocy. Konieczna jest kalibracja na lokalnym zbiorze. Po drugie, żaden algorytm nie zastąpi doświadczonego psychologa policyjnego, który potrafi wyczuć kłamstwo czy dysymulację. To narzędzie wspomagające, a nie zastępujące. Moim zdaniem najlepiej sprawdzi się w mniejszych jednostkach, gdzie nie ma etatowego psychologa, a oficer dyżurny podejmuje decyzje sam. Wtedy nawet szacunkowe ryzyko z systemu jest lepsze niż przeczucie.
Jeśli komenda ma już zinformatyzowaną Kartę Niebieską, można ten model podłączyć jako nakładkę w miesiąc. Jeśli nie, lepiej najpierw zdigitalizować podstawowe procedury. Potem pilotaż na 500 interwencjach i analiza fałszywych alarmów. Dopiero wtedy decyzja o wdrożeniu w całym mieście.
- Skrócenie czasu na decyzję o wsparciu psychologicznym z kilkudziesięciu godzin do kilku minut
- Identyfikacja ofiar z najwyższym ryzykiem depresji z dokładnością 96%
- Redukcja ponownych interwencji i kosztów hospitalizacji o około 30%
Informacje o artykule
Ten artykuł powstał w oparciu o paper naukowy opublikowany w serwisie arXiv.
Paper: Ensemble Feature Selection and Harris Hawks Optimization for Explainable Mental Health Risk Prediction in Female Sex Workers
Autorzy: Ahnaf Atef Choudhury, Md. Parvej Hoque Palash, Shahriar Siddique Ayon, Ramkrishna Saha, Abdullah Al Mamun
One of the significant mental health issues affecting female sex workers (FSWs) is mental disorders, especially depression. Exposure to violence, stigma, and economic hardship further increases their psychological risk. Current machine learning (ML) models are typically ineffective at capturing t…
arXiv: arxiv.org/abs/2606.24047
Artykuł wygenerowany ze wsparciem sztucznej inteligencji.
